Afgelopen week heb ik een introductie duik gemaakt in een zwembad. Wat een ervaring! Fantastisch, dat gaan we vaker doen. Het was Anne zijn droom, zelf was ik er nooit opgekomen om te gaan duiken.
Helaas kreeg Anne oorontsteking en heeft Rik zijn plaats ingenomen, ook Rik is heel enthousiast die wil net als ik nog wel een brevet halen.

Het eerste moment onder water is doodeng, mijn ademhaling ging ook helemaal verkeerd, snel weer kop boven water dus… Na een tip van de instructeur dat je vooral ook goed uit moet blazen ging het wel goed. Grappig dat je dat heel snel leert. Eigenlijk is het fijn om de overgang naar onder water met je duikbril snel te maken. Zo halverwege blijven hangen met je duikbril is niet fijn, net alsof je hersens dan in de war raken. Boven water wil je vooral gewoon ademen, onder water is het fijn dat je door je mondstuk zuurstof krijgt.

Klaar om weer onder water te verdwijnen, we hebben onderwater met een frisbee naar elkaar gegooid en een torpedo door een ring proberen te krijgen.

Vervolgens al geoefend met water in je bril laten lopen onder water maar belangrijker ook een trucje geleerd om dat er weer uit te krijgen. En mondstuk onder water uit doen, weer terug in de mond stoppen en op twee manieren het water uit de slang van het mondstuk spuiten waarna je weer in kunt inademen.

Heel trots dat het allemaal gelukt is.

Het okxe9 teken voor onder water. Je duim opsteken betekent dat je naar boven wil.

Na een drukke verhuizing van de oudste en al dat gepoets op zolder gingen we twee dagen naar Duitsland met zijn tweexebn om er eens lekker tussenuit te zijn. Op vakantieveiling had Anne een hotelbon voor een paar euro op de kop getikt.
De bestemming werd Adenau in de buurt van de Nxfcrburgring, bekend van de F1.
Ons uitzicht vanuit de hotelkamer met balkon op de begane grond.

Na aankomst hebben we een ruxefne bezocht en daarna waren we toch wel erg moe. Met een overheerlijk diner in de maag en een afzakkertje zijn we lekker gaan slapen. Wat is het daar nog donker 's nachts, geen streepje licht te zien. Donderdag zijn we na een uitgebreid ontbijt om 9.00 uur uitgecheckt en naar Nxfcrburg gereden om het kasteel daar te bekijken.


Het uitzicht vanuit het kasteel op de Moezel. Waar ook de bekende druivensoort aan wijnstokken op de heuvel groeit.

Op de terugweg naar huis langs Monschau, het toeristische plekje in het Eifel gebied.

In Monschau een winkel met het gehele jaar kerstmuziek, kerstballen en kerstmannen in allerlei soorten en maten. Helaas mocht ik binnen niet fotograferen.

Tegen 19.00 uur deden we Venray aan en hebben daar nog lekker gegeten als afsluiting van onze dagjes uit. Dat moeten we nog eens doen als de jongens onverwacht niet thuis zijn.

Afgelopen week was een drukke maar leuke week. De gehele zolder is nu opgeruimd voor de middelste die daar nu een mooi paleisje heeft. Morgen komt de eerste keer grofvuil, wat een rotzooi had zich daar op zolder verzameld.

Afgelopen vrijdag werd de vakantie ingeluid door met een stel collega's een broodje te eten in de stad. Grappig detail was dat de teamleidster met een hele lap papier op de tafel kwam en berekende dat de rekening nog van het budget van het teamuitje af kon. Een onverwachte meevaller.

We blijven lekker thuis dit jaar en hebben vele uitstapjes bedacht die we kunnen gaan doen. Ik wil nog een dagje naar Monchau, we hebben op vakantieveiling nog een dagje skixebn, een ochtend golven en een avond  duiken gekocht. En dan hebben we als het tenminste geen herfst blijft ons bootje waar we dagjes mee op het water kunnen dobberen.

Onze oudste is heel langzaam aan het pakken, denkt dat zijn kamer een villa is want hij kan niets weggooien en stopt de meest nutteloze dingen in een doos. Daar zal ik hem bij moeten helpen, atheneum boeken, schriften en agenda's hoeft hij immers niet meer te bewaren. En scheikunde krijgt hij op de universiteit ook niet meer. Als hij weg is, dan kan ik hierboven beginnen. De gehele zolder is dan voor zijn broer die nu maar een heel klein stukje van de zolder heeft.

Zaterdag was het net of ik herfstvakantie had gekregen in plaats van zomervakantie. We hebben daarom 's ochtends een nieuw spel gekocht en ook nog een puzzel van 1000 stukjes.

Het leuke is dat met dit weer het gezinsleven flink op gang komt. We hebben nog nooit zoveel samen gedaan als dit afgelopen weekend. De puzzel is inmiddels af, alle jongens hebben mee gepuzzeld. Ook hebben we het spel Carcossonne goed ingewijd. Gezellig! Jullie ook iets positiefs gedaan met de regen?

Wat een heerlijk gevoel, ook mijn middelste heeft zijn VMBO diploma behaald!!
De jongste had zijn diploma uitreiking afgelopen dinsdag.

Alleen wiskunde was een dobber voor hem, voor de overige vakken hadden we er wel vertrouwen in.
Gelukkig had hij zijn schoolonderzoeken heel goed gemaakt zodat wiskunde en natuur en scheikunde goed werden gecompenseerd tijdens de examens. Het heeft hem er doorheen gesleept.

De middelste was een ander verhaal, hij kan het best maar is het gehele jaar maar een week of 6 xe1 10 naar school geweest. Vandaag waren zijn laatste mondelingen van het staatsexamen.
Om half drie kregen we de verlossende woorden, geslaagd!
We hebben net zijn diploma uitreiking achter de rug. Ik ben heel trots op mijn kanjers!

Wat een heerlijk gevoel, ook mijn middelste heeft zijn VMBO diploma behaald!!
De jongste had zijn diploma uitreiking afgelopen dinsdag.

Alleen wiskunde was een dobber voor hem, voor de overige vakken hadden we er wel vertrouwen in.
Gelukkig had hij zijn schoolonderzoeken heel goed gemaakt zodat wiskunde en natuur en scheikunde goed werden gecompenseerd tijdens de examens. Het heeft hem er doorheen gesleept.

De middelste was een ander verhaal, hij kan het best maar is het gehele jaar maar een week of 6 xc3xa1 10 naar school geweest. Vandaag waren zijn laatste mondelingen van het staatsexamen.
Om half drie kregen we de verlossende woorden, geslaagd!
We hebben net zijn diploma uitreiking achter de rug. Ik ben heel trots op mijn kanjers!

Nog drie weken voordat de schoolvakantie begint, die laatste weken vliegen voorbij. In de week dat ik op kamp was werd bekend dat mijn jongste geslaagd is voor zijn VMBO kader.

Hier zit ik in spanning aan de telefoon die veel te vroeg afging. Aangezien we binnen in het huisje totaal geen bereik hadden liep ik al een half uur buiten te ijsberen.

Jaaaa, hij is geslaagd!!!
Het leuke was dat Rik en Anne 's avonds bij mij op kamp kwamen met soesjes voor alle kinderen. Was ik er toch een beetje bij. Erg lief bedacht van mijn lief!

Vorige week heb ik de LC functie taal bij ons op school gekregen waarnaar ik gesolliciteerd had, erg leuk! Ik heb vele ideexebn en vind het leuk om mezelf te blijven ontwikkelen. Afgelopen vrijdag werd de groepsindeling bekend, ik krijg eindelijk full-time xe9xe9n klas. Heerlijk, ik heb er zin in!
Een groep 7 dit keer met 15 leerlingen, de nieuwe norm voor de toekomst in cluster 3.  Het wordt nog schuiven met tafels en kasten want drie elektrische rolstoelen en 2 duwers nemen wel wat plaats in, ze moeten elkaar ook nog kunnen passeren. Het gaat vast lukken. Als het goed is starten we aankomend schooljaar ook met verrijdbare digiborden van Bordrijk. We hebben er al xe9xe9n op proef gehad en deze komt als meet ideale uit de bus. Een extreem grote verrijdbare tv met touchscreen, die ook hoog/ laag kan zodat de leerlingen er ook bij kunnen als zij in een rolstoel zitten.

Aankomende week moet mijn middelste nog xe9xe9n keer naar school om de laatste voorbereidingen te doen voor zijn mondelinge examens (voor ieder vak), die volgende week vrijdag afgelopen zijn. Heel spannend allemaal, hij hoort vrijdag de 15e 's middags de uitslag. Als hij geslaagd is, dan is de diploma uitreiking vrijdag de 15e om half zes. Ik hoop dat we die dag heel erg laat eten! Eerst zal ik nog iedere avond even met hem oefenen zodat hij goed voorbereid de mondelingen in gaat.

Woensdag is het overdrachtsdag, de kinderen die niet met mij mee gaan naar de volgende klas draag ik dan over aan mijn collega 's. 's Middags hebben we het teamuitje, we gaan naar een scoutinggebouw. Wat we daar gaan doen is nog een verrassing. Ik heb dus voorlopig nog wel even wat te doen!

Maandag wordt hij 18 jaar, onze zoon Bas. Ik hoop en blijf duimen dat hij alle examens dit jaar kan afsluiten. Hij moet over een paar weken zijn mondelingen nog doen. Omdat hij autisme heeft en daardoor speciaal onderwijs volgt waar ze de examens meer spreiden moet hij langer wachten om te weten of hij geslaagd is. Ik blijf het heel spannend vinden. Zijn kleine broertje heeft dit jaar zijn examen gehaald, die kan aan zijn vervolgopleiding beginnen. Het zou zo mooi zijn als hij ook aan zijn opleiding gaming kan beginnen. Van zijn hobby zijn beroep kan maken en heel misschien die positiviteit uit zijn bezigheden kan halen dat hij het leven meer ziet zitten. Dit jaar is hij weinig naar school geweest, hij ziet er erg tegenop om mee te doen met de samenleving. Ik hoop over een jaar te kunnen zeggen dat hij weer lekkerder in zijn vel zit. Ondertussen is hij gelukkig te maken door de hond, ze knuffelen uren samen.

Het blijft nog even spannend hier in huis. Aankomende woensdag krijgt de jongste zijn telefoontje, geslaagd een her of toch gezakt. Hij heeft examen gedaan op VMBO niveau kader beroeps. De vakken natuur en scheikunde en wiskunde waren voor hem het grote struikelblok, hij heeft immers geen getallenhoofd.

De middelste zit in het voortgezet speciaal onderwijs waar hij eerst zijn theoretische examens heeft gemaakt op VMBO theoretische leerweg niveau en in de laatste weken voor de zomervakantie zijn mondelinge examens nog moet doen. Hij zegt zelf te zijn gestruikeld over maatschappijleer (helaas voor hem een verplicht vak) en biologie.
We hikken dus nog even verder en hopen dat voor beiden het hoofdstuk wordt afgesloten met een diploma.

Ik ben aankomende week op kamp en hoop vrijdag op een groot feest!

Het gehele jaar door stromen leerlingen in op onze school, hele verschillende redenen hebben zij om bij ons op school te komen. Het grootste gros heeft een handicap en kan op de basisschool niet meer meekomen.
Gelukkig is er een kleiner aantal dat een ziekte heeft gekregen of een ongeluk heeft gehad. Deze kinderen hebben immers voordat zij iets kregen een “normaal” leven gehad en zitten midden in een behandeling en revalidatieproces wat voor hen en het gezin waaruit zij komen heftig is.

In de eerste groep zitten twee soorten kinderen, de kinderen die blij zijn dat ze met hun handicap niet meer opvallen en hun zelfvertrouwen weer terugkrijgen. Immers iedereen heeft wel wat en je kunt elkaar prima helpen.
De andere groep zijn de prinsen en prinsessen die alles wat zij op de grond laten vallen door anderen op laten rapen, die zelf nooit hun tas hoeven te dragen en altijd op hun wenken bediend worden. Ze zijn immers zielig en gehandicapt.
Bij ons op school werkt dat niet zo, immers zelfredzaamheid start met verantwoordelijkheden voor de dingen die je zelf kunt.

Vandaag kreeg ik een nieuwe leerling in de klas die duidelijk liet merken dat dit niet zijn bedoeling was. Hij liet expres wat papier vallen en keek verwachtingsvol onze kant op. Heel verontwaardigd hoorde hij aan dat hij het zelf mocht gaan oprapen. Ook moest hij zelf zijn drinkbeker pakken, zijn tafel schoonmaken, zijn tas inpakken en zijn jas aandoen. Hij vond het niets, op de basisschool deed iedereen dat voor hem. Bij ons op school niet, daar helpen de leerlingen elkaar wel om aan te vullen. Met xe9xe9n hand is het wel lastig om je jas dicht te ritsen. Maar alles wat je zelf kunt of in de toekomst kan, dat ga je zelf oefenen en doen.